Archive for Δ΄ (Τεταρτάκια)

Πρωτάθλημα Ανακύκλωσης

Το σχολείο μας συμμετέχει, μαζί με τα Δημοτικά σχολεία της Ιερισσού, στο 1ο Πιλοτικό Πρωτάθλημα Ανακύκλωσης που διοργανώνει ο Σύλλογος «Φίλοι του Περιβάλλοντος Ιερισσού» υπό την αιγίδα του Δήμου Αριστοτέλη.

Ήδη τοποθετήθηκαν οι τρεις μπλε κάδοι για την ανακύκλωση χαρτιού, αλουμινίου και πλαστικού και οι μικροί μαθητές μας ξεκίνησαν τον καθημερινό τους αγώνα για να τους …χορτάσουν ανακυκλώσιμα υλικά.

Γιορτή λήξης

Να που φτάσαμε στο τέλος μιας ακόμα μαγικής χρονιάς.

Αναμνήσεις, γέλια, δάκρυα, χαρές, μας χάρισαν στιγμές υπέροχες, μοναδικές… Read more

Αθλοπαιδιές και χορευτικά!

Τη Δευτέρα 13 Ιουνίου ο γυμναστής του σχολείου  κ. Μπεληγιάννης Παρασκευάς και η καθηγήτρια Αγγλικών Καλτζόγλου Ουρανία πραγματοποίησαν αθλοπαιδιές και χορευτικά.Την εκδήλωση πλαισίωσαν σχολές χορού απο την τοπική κοινωνία. Read more

Καθαρισμός παραλίας

Την παγκοσμια ημέρα περιβάλλοντος όλοι οι μαθητές του δημοτικού σχολείο Ν. Ρόδων κατέβηκαν και καθάρισαν την παραλία του χωριού. Read more

Ενημέρωση οδοντιάτρου…

Πραγματοποιήθηκε ομιλία από την οδοντίατρο Ζαφειρία Μπομποπούλου και οι μαθητές ενημερώθηκαν για τη στοματική υγιεινή.

IMG_20160602_115514

Κάλαντα του Λαζάρου!

Οι μαθητές την ημέρα που έκλεισε το σχολείο για τις διακοπές του Πάσχα, βγήκαν στους δρόμους του χωριού και έψαλλαν τα κάλαντα του Λαζάρου.

  1465419902070

Πρόσκληση στην εκδήλωση: «Εκπαιδευτική αξιοποίηση αρχαιολογικών χώρων και μουσείων της Βόρειας Χαλκιδικής.

Το Δημοτικό σχολείο Ν. Ρόδων σας προσκαλει στην εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στο Αριστοτέλειο Πνευματικό Κέντρο της Ιερισσού.

κPROSKLHSH ATT00013 ATT00019 ATT00022

Μονή Ζυγού: Ταξίδι στα αρχαία χρόνια…

Η εκπαιδευτικός Παγώνη Γεωργία και οι μαθητές της Δ τάξης γράφουν για τη Μονή Ζυγού…

 

Στα πλαίσια του εκπαιδευτικού προγράμματος, που πραγματοποιεί η τάξη μας για τις αρχαιότητες της Βόρειας Χαλκιδικής, πήγαμε στη Μονή Ζυγού στην Ουρανούπολη. Τα ερείπια της άλλοτε Μονής βρίσκονται στην περιοχή της Ουρανουπόλεως, περίπου σαράντα μέτρα έξω από την σημερινή οριογραμμή του Αγίου Όρους.

Τον 11ο αιώνα η Μονή ήταν μία από τις πιο σημαντικές, αλλά από το 1199 ήταν ήδη έρημη και παραχωρήθηκε ως μετόχι. Γύρω στο 1206, φαίνεται ότι εγκαταστάθηκε στη Μονή ένας Φράγκος άρχοντας με τους στρατιώτες του, ο οποίος εξορμούσε από εκεί και λεηλατούσε την περιοχή του Αγίου Όρους και στη συνέχεια εκδιώχθηκε για το λόγο αυτό.

Η ιστορία της Μονής συνεχίζεται στα μεταγενέστερα χρόνια και γίνεται αντιληπτή, ύστερα από ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στο χώρο. Υπήρχαν έντεκα πύργοι γύρω από τη Μονή, που δυστυχώς στις μέρες μας δε σώζονται. Ευτυχώς ένα μεγάλο μέρος των τοιχογραφιών υπάρχουν και φτάνουν από 2 μέχρι 4 μέτρα, όπως επίσης και εξαιρετικά ψηφιδωτά στο δάπεδο της . Επιπρόσθετα υπάρχουν μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη της Μονής, έργα περίτεχνα, που λεηλατήθηκαν μερικώς και τα περισσότερα είναι διαμελισμένα.

Εκεί συναντήσαμε τα παιδιά της Γ΄ τάξης του Δημοτικού Σχολείου της Ουρανουπόλεως και όλοι μαζί μάθαμε πολλές ιστορικές πληροφορίες. Μας εντυπωσίασαν τα πανέμορφα ψηφιδωτά του εσωτερικού χώρου του ναού, ένας κίονας, που ήταν Κορινθιακού και Ιωνικού ρυθμού μαζί και ότι βρίσκεται τόσο κοντά στα σύνορα του Αγίου Όρους.

Πύργος Προσφορίου: Οι Λοκ και ο πύργος τους…

Η εκπαιδευτικός Παγώνη Γεωργία και οι μαθητές της Δ τάξης γράφουν για τον Πύργο Προσφορίου…

 

Η τάξη μας υλοποιεί εκπαιδευτικό πρόγραμμα με περιεχόμενο την αξιοποίηση των αρχαιοτήτων της Β. Χαλκιδικής στην εκπαιδευτική πράξη. Σε μια εκπαιδευτική δράση επισκεφτήκαμε τον πύργο Προσφορίου στην Ουρανούπολη.

Ο πύργος αποτελεί σύμβολο της Ουρανούπολης και η εικόνα του μοναχικού γίγαντα στην άμμο ταιριάζει απόλυτα με το γύρω περιβάλλον. Είναι ο μεγαλύτερος και καλύτερα σωζόμενος πύργος στη Χαλκιδική και χρονολογείται ότι υπάρχει από το 12ο αιώνα. Το κτιριακό συγκρότημα αποτελούν: ο βυζαντινός πύργος, ο μικρός οχυρός περίβολος, ο λεγόμενος μπαρμπακάς και ο αρσανάς, που υπάρχει από το 1865.

Αρχικά άνηκε στο μετόχι Προσφορίου, το οποίο κατείχε η μονή Βατοπεδίου. Το 1379 φιλοξενήθηκε στον πύργο ο δεσπότης της Θεσσαλονίκης Ιωάννης Παλαιολόγος, αλλά στο σεισμό του 1585 έπαθε μεγάλες ζημιές και μέχρι το 1852 ήταν ακατοίκητος και ερειπωμένος. Η σημερινή μορφή του πύργου προέκυψε μετά από επισκευή και ανακατασκευή του. Το 1924 μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών και την Μικρασιατική καταστροφή, στους χώρους του εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και ίδρυσαν το χωριό της Ουρανούπολης.

Το 1928 το ζεύγος Λοκ, ως μέλη ανθρωπιστικών οργανώσεων, ήρθα στον πύργο και πρόσφεραν ουσιαστική βοήθεια στους πρόσφυγες και αργότερα στους σεισμοπαθείς. Η συγγραφέας από την Αυστραλία, Τζόις βοήθησε και συνέβαλε στην εκμάθηση της τέχνης των υφαντών. Οι γυναίκες Μικρασιάτισσες, που ήταν ήδη έμπειρες στην ύφανση, έμαθαν πώς να βάφουν το μαλλί με φυσικά χρώματα και πώς να κάνουν συγκεκριμένα σχέδια.

Μια συνέντευξη όλο Χριστουγεννιάτικα έθιμα….

Οι μαθητές της Δ΄ τάξης με την εκπαιδευτικό Παγώνη Γεωργία πήραν συνέντευξη από τον πάτερ Βαρθολομαίο, για να μας θυμίζουν τα έθιμα των Χριστουγέννων και πως ξείνησαν.

 

-Καλημέρα σας.

-Καλημέρα!

-Ποιο είναι το όνομα σας;

-Πατήρ Βαρθολομαίος.

-Σε ποιο χωριό είναι η ενορία σας;

-Η ενορία αυτή τη στιγμή είναι στα Νέα Ρόδα, όμως με εντολή της Μητροπόλεως, μαζί με τον πατήρ Ιωάννη εξυπηρετούμε και την ενορία του Αγίου Νικολάου στην Ιερισσό μέχρι να βρεθεί ιερέας.

-Θα μπορούσατε να μας πληροφορήσετε για το έργο σας στην ενορία;

-Εγώ είμαι από το χωριό των Ν. Ρόδων. Γενικώς εδώ είμαστε παραδοσιακοί σαν ιερείς, δηλαδή το πρώτο που κοιτάμε κι εγώ κι ο πάτερ Ιωάννης είναι ο ναός! Η εκκλησία μας, οι λειτουργίες, οι ακολουθίες … Προσπαθούμε να ομορφύνουμε τον ναό και να του δώσουμε την κατάλληλη υποδομή. Προπάντων όμως προσέχουμε τους ανθρώπους και κάνουμε ότι μπορούμε με τις δυνάμεις και τις δυνατότητες μας. Επίσης βοηθάμε όσους ανθρώπους μπορούμε κάνοντας φιλανθρωπικό έργο. Εμείς εδώ είμαστε μικρό χωριό, είμαστε όλοι φίλοι!

– Θα μπορούσατε να μας μιλήσετε για τα Χριστουγεννιάτικα έθιμα που συμβαίνουν στο χωριό σας;

– Εμείς εδώ είμαστε από διάφορες περιοχές της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης. Οι άνθρωποι είναι πρόσφυγες από εκείνα τα μέρη. Οπότε δεν υπάρχουν κοινά έθιμα για όλους στο χωριό. Εδώ στην Ελλάδα επικράτησε ο στολισμός του δέντρου ως έθιμο. Κάλαντα υπάρχουν πολλά… Ανταβαλίδικα, μικρασιάτικα και θρακιώτικα και ψάλλονται από όλους στο χωριό.

-Μπορείτε να μας περιγράψετε το έθιμο της Βασιλόπιτας;

– Ο Μέγας Βασίλειος, όταν χρειάστηκε μάζεψε από όλους τους ανθρώπους τα χρυσαφικά τους, τα φλουριά τους… Αργότερα, τα έβαλε μέσα σε πίτες και τα μοίρασε ξανά στους ίδιους ανθρώπους και εκείνοι πήραν τα ίδια χρυσαφικά που είχαν δώσει αρχικά. Στην ενορία μας βέβαια, το απόγευμα της Πρωτοχρονιάς χτυπάμε την καμπάνα, έρχεται ο κόσμος και κόβουμε δύο βασιλόπιτες, αφού πούμε τα κάλαντα, όλοι μαζί. Τα τελευταία χρόνια λένε τα κάλαντα τα παιδιά του συλλόγου ντυμένοι με παραδοσιακές φορεσιές ή η χορωδία του χωριού.

-Για ποιο λόγο υπάρχουν και συμβαίνουν αυτά τα έθιμα;

-Οι άνθρωποι είναι φτιαγμένοι να αναζητούν την αγάπη. Αγάπη είναι και ο ίδιος ο Θεός! Έτσι λοιπόν, φτιάχνει ο άνθρωπος ό,τι μπορεί για να νιώθει αγάπη, ζεστασιά, ευτυχία και Θεό! Τη ζεστασιά του Θεού και της εκκλησίας στην καρδιά του… Έτσι  φτιάχνει αυτά τα έθιμα, για να ενισχύσει την πίστη του και για να έρθει πιο κοντά με τους άλλους ανθρώπους και τον Θεό…

-Ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο σας!

-Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ που ήρθατε!